Page 65 -

. .. .
-
opegi
ville'lerin k
basker
baskerville'lerin kopegi
“Akşam yemeğine kalmaz mıydınız?”
“Teşekkür ederim. Gitmeliyim. Beni bekleyen bir hasta da
olabilir. İnip, size evi göstermek isterdim ama Barrymore size
benden daha iyi rehberlik eder. Hoşçakalın, yardıma ihtiyacınız
olduğunda, hangi saat olursa olsun, hemen haber gönderin.”
Sir Henry ile birlikte köşke girerken tekerleklerin sesi bahçe
yolunun sonunda kesildi ve ağır bir kapı arkamızdan kapan-
dı. Kendimizi güzel bir salonda bulduk, tavanı geniş ve yüksekti,
kirişleri ise zamanla kararmış meşedendi. Büyük eski model bir
şöminede, demir ızgaranın ardında odunlar çıtır çıtır yanıyordu.
Sir Henry ile ikimiz, ellerimizi ateşe tuttuk, uzun yol uyuştur-
muştu elimizi. Derken etrafımızı; yüksek, ince vitrayları, meşe
kaplamaları, geyik başlarını, duvardaki armaları seyretmeye
başladık, hepsi de ortadaki kısık ışığın altında loş ve kasvetli
görünüyordu.
“Tam düşündüğüm gibi.” dedi Sir Henry. “Tam eski bir aile
evi değil mi? Ailemin beş yüz yıldır burada yaşadığını düşü-
nün. İnsana huzur ve mutluluk veriyor.”
Sir Henry çevreye baktıkça, yüzünün çocuksu bir ışıltıyla
aydınlandığını görüyordum. Işık durduğu yere vurmuştu, uzun
gölgeler duvarlardan aşağı iniyor, üstünde büyük bir kubbe gibi
duruyordu. Barrymore, bavulları odaya taşıdıktan sonra geldi.
İyi yetişmiş bir uşak tavrıyla, mütevazı bir şekilde önümüzde
durdu. Oldukça yakışıklı bir adamdı, uzun boyluydu, dört köşe
siyah bir sakalı ve hatları belirli soluk bir yüzü vardı.
“Akşam yemeğini hemen arzu eder miydiniz efendim?”
“Hazır mı?”
“Birkaç dakika içinde hazır olur efendim. Odalarınızda sıcak
su var. Yeni düzenlemelerinizi yapıncaya kadar, ben ve karım
sizinle birlikte kalmaktan memnun oluruz, yalnız yeni şartlar
altında, bu evin idaresinde birçok hizmetkâra ihtiyaç olduğunu
bildirmemi anlayışla karşılayacağınızı sanıyorum.”

65
65